HeksFest in Oss

Verslagje van Heksfest, 29 Februari en 1 Maart 2020
   92
Vorig jaar kon ik helaas niet naar HeksFest vanwege een ernstig personeelstekort op m'n werk, doch dit jaar had ik ruim van te voren vrij geregeld en een hotelletje in Oss (N.B.) geboekt.
Ik had me opgegeven om als vrijwiller te helpen met de op- en afbouw en Annabella van Wortel en Cruydt (die HeksFest samen met Lunadea organiseerd), had me gevraagd of ik een lezing wou geven over de Godin Nehalennia.
Ik had dit nog nooit gedaan dus dacht dat ik dit wel kon, hoewel ik het spannend vond!

HeksFest is een heel gezellig klein Heksenfestival in een schoolgebouw dat gedurende twee dagen helemaal overgenomen was door mensen die iets met hekserij hadden. Voor zowel de Zaterdag als de Zondag waren ieder zo'n 350 toegangskaarten verkocht! Ik denk echter dat zaterdag er toch mensen verhinderd waren te komen, aangezien de zondag drukker bezocht leek te zijn. Op de bovenverdieping werden in verschillende lokalen workshops gegeven, beneden was er een kinderspeel ruimte, een podium, twee lokalen waar lezingen gegeven werden, een bar waar je drinken en eten kon halen en de gymzaal was omge­bouwd tot een heksenmarkt. Je ziet hiernaast banner-links naar enkele van de standhouders.

Rond 9:30 uur gingen de deuren open en arriveerden de eerste bezoekers. Ongeveer een half uurtje later verwelkomde Annabella en Lunadea de bezoekers vanaf het podium. Ze vertelden dat ze puzzelstukjes op hun plaats voelde vallen toen ze het Heksenpad op gingen en ze graag een festival wilden gaan organiseren speciaal voor Heksen. Er werd op een speelse manier aandacht besteed aan de verschillende stromingen binnen de hekserij, zo kwam er iemand met een puzzelstukje vanuit de Wicca, de Traditionele Hekserij, Stadshekserij, het Druidisme, Seidhr, de manlijke Heksen waren vertegenwoordigd, eclectische heksen, kruidenheksen, rommelheksen, enz..
Verschillende mensen kwamen zo vanuit het publiek met een zwart puzzelstukje naar voren. Deze puzzelstukjes werden in een vuurkorf gestopt en symbolisch verbrand (echt vuur mocht niet). Hekserij stond in het verleden vaak in een slecht daglicht, deze zwarte puzzelstukjes en bladzijden uit de geschiedenis wilden we achter ons laten. Het zwarte doek werd verwijderd en de witte HeksFest poster met alle stromingen werd zichtbaar.
Met HeksFest treden we naar buiten, in het licht.
Met deze mooie openingsceremonie werd HeksFest dan officieel geopend!



Het programma was zaterdag en zondag praktisch hetzelfde. Om 11:00 uur begon de eerste lezingen & workshop ronde.
Je kon kiezen uit een ritueel "The Rite of the Womb", een lezing over het Europese jaarwiel, een lezing over de Godin Nehalennia, en workshop rond het maken van een magische boekenlegger en een workshop rond het maken van een talkingstick.
Ik had echter niet zoveel keuze, aangezien ik deze ronde zelf een lezing gaf over de Godin Nehalennia.


Lezing over de Godin Nehalennia

11:00 - 12:00 uur door Martin Roek

Nadat ik verteld had over hoe ik Nehalennia had leren kennen, kwam de geschiedenis en symboliek van deze Godin aan de orde. Ik stelde de aanwezigen de vraag of ze de Godin Nehalennia als een werkelijk bestaande zelfstandige Godin zagen, of als een soort van archetype. Beidde zienswijzen leken gelijkelijk verdeeld voor te komen. Zelf zie ik de Godin Nehalennia als een zelf­standig bestaande Godin. Wanneer we met de Goden en Godinnen in contact willen treden, zullen deze gebruik maken van ons begripsvermogen en van onze archetypische projecties. Ik vondt het heel leuk en leerzaam om een lezing over Nehalennia te geven op HeksFest! Je vindt een uitgebreider verslag van deze lezing op: www.Godin-Nehalennia.nl


Lezing over Romeinse rituelen

12:00 - 13:00 uur door Jeannette Snier

Deze ronde kon je kiezen uit een optreden van Tarantella, een lezing over omgaan met geesten en bondgenoten, een Runen­work­shop, een workshop rond kruidenzakjes en een lezing over Romeinse rituelen.
Jeannette vertelde dat ze doordat ze eens inviel voor haar dochter bij een Romeins Levende Geschiedenis event, haar interesse voor de oude Romeinen aangewakkert werd, evenals voor Romeinse re-enactment. Deze lezing had niet alleen de Romeinse rituelen op zich als onderwerp, ook bepaalde he­den­daag­se rituelen kunnen zijn beïnvloed door oude Romeinse rituelen.
Het huwelijk
Jeannette vertelde dat men al jong kon trouwen in het oude Rome, een man moest minstens veertien jaar oud zijn en een vrouw minstens twaalf.
Dat lijkt heden erg jong, doch wanneer men niet ouder wordt dan tussen de 30 en 45 jaar krijg je toch een ander perspectief. Vrouwen werden gemiddeld minder oud dan mannen omdat ze in die tijd vaak in het kraambed stierven  (Zie Quora.com).
In de praktijk trouwde men meestal echter zo rond de 18 á 19 jaar oud. Het huwelijk was in het oude Rome niet zozeer om twee mensen die van elkaar hielden met elkaar te verbinden, maar om bepaalde families met elkaar te verbinden uit zakelijke en/of politieke overwegingen en om ervoor te zorgen dat de kinderen die zij zouden voortbrengen wettelijk zouden zijn. Er zijn oude huwelijkscontracten terug gevonden waarin o.a. staat welke bezittingen van wie zijn. Een huwelijkscontract was niet noodzakelijk, alleen de rijkere Romeinse burgers lieten een huwelijkscontract opstellen. Om wettelijk getrouwd te zijn hoefde een stel slechts samen te wonen. Wanneer de vrouw minstens drie nachten niet in de gezamenlijke woning zou overnachten, maar bijvoorbeeld bij haar ouders, gold het samenzijn niet als een huwelijk. Een huwelijksdag begon bij de bruid thuis, de bruid werd geholpen in haar bruidskleding. De bruid was niet in het wit maar droeg een oranje of rode sluier, die haar blozen moest verhullen. Ze moest nog een maagd zijn en droeg als symbool hiervoor een kuisheidsgordel gesloten met een herculesknoop. Wanneer haar man deze dan zou losmaken, zou hij net zoveel geluk hebben in het voortbrengen van kinderen als Hercules, die zeventig kinderen had  (Moormann & Uitterhoeve, Blz.135).
Van de bruidegom is bekend dat hij een bloemenkrans op z'n hoofd droeg. Nadat de huisgoden geëerd waren en de voortekenen geschouwd, werd de bruid met een uitbundige processie met muziekanten naar het huis van de bruidegom geleid. Bij het huis van de bruidegom aangekomen werd de bruid door haar begeleiders, dus niet door de bruidegom, over de drempel getild. Nadat de bruid over de drempel was getild zei ze: "Waar jij Gaius bent, ben ik Gaia". In het Nederlands zou dat mogelijk zoiets zijn als "Waar jij Jan bent, ben ik Jannie", het drukt een éénheid uit. De bruid nam drie muntjes mee, de eerste hield ze in haar hand en gaf ze aan de bruidegom, alsof ze een aankoop deed. De tweede munt deed ze in haar tasje en offerde ze gedurende de processie onderweg op een kruispunt aan de goden, de derde munt bewaarde ze in haar schoen en zou ze in het huis van de bruidegom aan de huisgoden offeren.
Het huwelijk was een grote verandering in het leven van een vrouw; ze verliet haar ouderlijk huis en ging bij haar man wonen. Een huwelijk vondt alleen plaats wanneer zowel de bruid als de bruidegom dit wilden. Hoewel mannen en vrouwen verschillende rollen hadden in het oude Romeinse Rijk, was het erg belangrijk dat de vrouw met haar man wílde trouwen. Vrouwen hadden zeker een belangrijke rol in de oude Romeinse samenleving.  (Zie ook: UU.nl - RomeinseBruiloftsrituelen.pdf  &  Duby & Ariès Blz.33 e.v.)
Jeannette wist ons in het korte tijdsbestek van zo´n 45 minuten heel veel te vertellen. Het was een genot haar te horen vertellen en het heeft ook mijn interesse in de oude Romeinen geprikkeld!


Workshop Huisreiniging

13:00 - 14:00 uur door Bette Opfer-Ruting

Deze ronde kon je kiezen uit een buikdansworkshop, een lezing over Kruiden voor Liefde, een workshop Heksen- of elfendeurtjes maken, een workshop Badge vilten en een lezing over huis­rei­nig­ing, die uiteindelijk een heel leuke workshop bleek te zijn.
Bette vroeg ons waarmee je je huis zou kunnen reinigen. We hadden het over o.a. salie, wierook, santo paulo hout en bijvoet. Daar kan je huis inderdaad heel goed mee reinigen, maar wat als je dit allemaal niet hebt of er niet aan kan komen, hoe reinig je het huis dan? Je kan je huis heel goed energetisch reinigen zonder hulpmiddelen.
Ten eerste is het belangrijk jezelf en het huis goed te gronden. Vervolgens visualiseer je in alle hoeken en het centrum van de kamer putjes. Zelf maak ik er soort van energetische draaikolken van. Dan verzamel je met handbewegingen of in gedachten alle afval in gevisualiseerde zakken. Die zakken bind je dicht, datum van vandaag erop en dan gooi je de zak in het putje. Dan stel je je voor dat je modder vanuit de aarde naar boven haalt en tegen alle muren, het plafond en over de vloer gooit. Je spoelt dit dan weer schoon met helder water. Je visualiseert dan dat je een heerlijk groen grasveld op de vloer hebt, waar ook mooie bloempjes in opkomen. Bette vroeg ons naar onze favoriete bloemen en vertelde ook over de betekenis hiervan.
Op de muren en het plafond stelden we ons een helderblauwe lucht voor, met één klein wit wolkje zodat je kon zien hoe blauw de lucht wel niet was. Tenslotte stelden we ons een heldere zon voor die met stralen aan zes kanten ons en ons huis als een gouden koepel omsloot.
Op deze manier kan je je huis energetisch reinigen, dit zou je zelfs op afstand kunnen doen. Ik had zelf een vergelijkbare manier geleerd om een ruimte of een plek in de natuur te reinigen voor een bijeenkomst. Er was tussendoor en na afloop gelegenheid om vragen te stellen. Ik vond deze workshop van Bette heel leuk gebracht en leerzaam!


Lezing over Druïdisme

14:00 - 15:00 uur door Peter van Doorn

Deze ronde kon je kiezen uit een Aardings- en grondingsritueel, een lezing over spiritueel gelukkig worden, een workshop Brighids Cross strovlechten, een workshop Heksenbol maken en een lezing over het Druïdisme.
Peter vertelde hoe hij het Druidisme ontdekte in Schotland en het cursusprogramma van de OBOD ging volgen. Deze is verdeeld in drie graden; de Barden, de Ovaten en de Druïden.
Peter vertelde dat hij de Bardengraad in een jaar afgerond had, maar vele jaren over de Ovatengraad gedaan had. Deze drie graden zijn niet hierarchisch opgebouwd, bij bijeenkomsten waar alle graden aanwezig zijn kan een ceremonie heel goed door een Bard begeleidt worden en iemand die de Druïdengraad afgerond heeft kan zich wanneer die dat wil ook gewoon Bard blijven noemen. Een van de doelen is je wijsheid vergroten door overal van te leren, een heerlijke eclectische levenshouding helemaal in de traditie van de oude Goden en voorouders  (Zie www.Havamal 127.nl).
Peter vertelde een mooi verhaal over Ceridwen om dit te il­lus­tre­ren...

             "Tegid en Ceridwen hadden twee kinderen: een mooie dochter genaamd Creirwy (= geliefde) en een oerlelijke zoon genaamd Morfran (= grote koe), Morfran werd ook wel Afagddu (ultieme duisternis) genoemd. Hij was niet alleen lelijk maar ook erg dom.
Ceridwen dacht dat hij nooit in de wereld geaccepteerd zou worden en had met hem te doen. Ze besloot hem daarom wijsheid te geven, zodat niemand zich om zijn uiterlijk zou bekommeren.
Ze besloot een ketel van inspiratie en wijsheid te maken zoals beschreven in de boeken van de Fferyllt.
Hiervoor moest ze op bepaalde dagen op bepaalde uren verschillende kruiden aan de ketel toevoegen en deze gedurende een jaar en een dag koken. Om het vuur onder de ketel bran­den­de te houden en in de ketel te roeren schakelde ze een oude blinde man in genaamd Morda, die ondersteund werd door een jongenling genaamd Gwion Bach.
Aan het eind van het jaar was Ceridwen onderweg naar huis om de drie duppels van wijsheid en inspiratie uit de ketel aan haar zoon te geven. Echter op dat moment gebeurde het dat er drie druppels uit de ketel per ongeluk op de duim van Gwion Bach terecht kwamen. Dit was erg heet en pijnlijk dus Gwion stopte z´n duim meteen in z´n mond, waardoor hij de wijsheid en inspiratie uit de ketel kreeg en meteen alles wist wat er te weten was. Hierdoor besefte Gwion ook dat Ceridwen hem zou doden zodra ze wist wat er gebeurt was, dus Gwion vluchte weg zo snel hij kon. Ceridwen was er inmiddels achter gekomen wat er gebeurd was en was woedend! Ceridwen zette de achtervolging in om Gwion te doden!
Toen Gwion merkte dat Ceridwen hem achtervolgde, veranderde hij zich in een haas. Ceridwen zag dit echter en veranderde zich in een zwarte Greyhound. Gwion rende naar een rivier en veranderde zichzelf in een vis, waarop Ceridwen zichzelf in een otter veranderde.
Gwion veranderde zich toen in een vogel waarop Ceridwen zich in een Havik veranderde. Bang voor z'n leven zag Gwion een boerderij met veel graankorrels, hij veranderde zichzelf snel in een graankorrel tussen de vele graankorrels. Ceridwen veranderde zichzelf echter in een hen en begon het graan op te pikken, waaronder ook Gwion. Doch Gwion overleefde dit en groeide nu als een baby in Ceridwen's buik.
Na negen maanden gaf Ceridwen geboorte aan een schitterende baby, ze kon het niet over haar hart verkrijgen hem te doden of dit door een ander te laten doen. Dus ze legde hem in een mandje die ze liet afdrijven in de rivier. Daar werd hij gevonden door Elffin, die toen hij de baby uit de rivier viste uitriep: "zie, wat een stralend voorhoofd!", waarop het kind antwoorde: "Taliesin zal het zijn".
Sindsdien wordt hij Taliesin genoemd (tal iesin = stralend voorhoofd)."
 (Zie ook: Matthews Blz.14-16)     

Peter vertelde dat je uit dit verhaal de kernpunten van het Druïdisme kan halen. De drie druppels uit de ketel van wijsheid en inspiratie kunnen voorgesteld worden als de drie punten van het Awen symbool, de drie strepen stellen drie lichtstralen voor. De drie druppels uit de ketel der inspiratie (Awen = inspiratie, muze, genie) geven poëtische inspiratie, de gave van profeteren en shape-shifting. De veranderingen in dieren kunnen we zien als sjama­nis­ti­sche transformaties, het graan en de nieuwe geboorte als een initiatie. De drie strepen en de drie cirkels kunnen ook als manlijk, vrouwelijk en het evenwicht tussen beidde gezien worden, of als de drie initiatiegraden Barden, Ovaten en Druïden. Ceridwen zou de ingrediënten voor in de Ketel van over de hele wereld gehaald hebben, wat wil zeggen dat je wijsheid en inspiratie overal vandaan kan halen wanneer je daar voor open staat. Het was een zeer interessante lezing heel boeiend door Peter gebracht!


Lezing over Handfasten

15:00 - 16:00 uur door Elly Slegtenhorst

Deze ronde kon je kiezen uit een optreden van Tarantella, een lezing over Chakra´s scannen, een workshop over Hoodoo kaarsenmagie, een workshop Heksenstenen be­schil­der­en, en een lezing over Handfasten.
Het was voor Elly de eerste keer dat ze een lezing hield en ze voelde zich er een beetje ingeluisd.
Desondanks werd het een heel leuke en interessante lezing!
Elly vertelde dat de term handfasten mogelijk van het Oud-Noorse woord "handfesta" komt. Op Wikipedia las ik tevens dat we deze term ook tegenkomen in het oud-Fries: "hondfestinge" en in het midden-laag-Duits "hantvestinge"  (Zie: Wikipedia).
In het oude Ierland en Schotland gebruikte men het Handfasten voor een verloving of een tijdelijk huwelijk. In het Midden-Oosten kent men nog steeds een vorm van handfasten. Hierbij worden de ringen aan elkaar gebonden met een lint, wanneer deze wordt doorgeknipt is de verloving een feit. In India is het een onderdeel van een veel uitgebreidere huwelijksceremonie en ook in Roemenië worden de handen tijdens een huwe­lijks­cere­monie vastgebonden.
Omdat er veel aanwijzingen zijn dat er in Ierland gedurende hon­der­den jaren aan handfasten werd gedaan, wordt het tegen­woor­dig gezien als een oud Keltisch gebruik om te trouwen, maar het lijkt dus een veel bredere traditie te kennen.
Men denkt dat in Nederland en omringende landen het hand­fasten tot in de 18de eeuw een veel voorkomende huwelijks­cere­monie was. In het Engeland van 1753 en in Schotland pas in 1939, werd het wettelijk verplicht het huwelijk door een gees­te­lijke te laten voltrekken. In de V.S. is handfasten tot op heden nog een wettelijk erkende huwelijksvorm.
Elly kan als buitengewoon ambtenaar een wettelijk huwelijk afsluiten, doch adviseerde dit niet te doen. De huwelijksplek moet dan door de gemeente als tijdelijke huwelijkslocatie bestempeld worden, waar kosten tegenover staan. Ook aan de wettelijk verplichte aktes die Elly moet verzorgen zijn kosten verbonden. Je kan ook alleen de handfastings ceremonie houden zonder het wettelijke huwelijk, en dit veel goedkoper bij de gemeente zelf regelen.

Een handfasting kan voor een jaar en een dag, of een verlenging van een jaar en dag, voor het leven, danwel eeuwigdurend.
Bij een handfasting worden de handen van het paar aan elkaar gebonden met een koord of een lint. Zodra de knoop is gelegd, is het paar met elkaar verbonden. Nadat het paar hun geloftes aan elkaar hebben uitgesproken, worden de handen weer los­ge­maakt, maar de gelegde knoop blijft intakt. Het vastbinden symboliseerd het samenkomen, het losmaken symboliseeerd dat het paar samenblijft uit vrije wil. Is de handfastingsperiode afgelopen na bijvoorbeeld een jaar en een dag en wil men deze niet verlengen, dan kan men een ritueel doen waarin het lint verbrand wordt, waarbij de verbintenis symbolisch en ener­ge­tisch losgemaakt wordt.
Men kan verschillende kleuren linten kiezen voor het hand­fasten. Groen staat bijvoorbeeld voor gezondheid, vruchtbaarheid en welvaart, wit voor spiritualiteit en vrede en paars voor genezing. Men kan zo zelf een toepasselijke kleurencombinatie samen­stel­len. Na de handfastingsceremonie springt men hand in hand over de bezem, dit symboliseerd de overgang naar een nieuwe, vruchtbare fase in het leven. Men kan eventueel ook over een vuur heen springen. Het vuur symboliseerd het verbranden van dat wat achter je ligt. Tegen het einde van de ceremonie kan het gehandfaste paar een toost uitbrengen met een beker mede. Ze delen dit eerst met elkaar en daarna met de aanwezigen. Hetzelfde kan vervolgens met iets te eten; brood, koekjes.
Dit symboliseerd dat men nooit een te kort aan eten en drinken mag hebben. Van het ritueel met de mede; de honingwijn, zou ook de term honeymoon komen. Elly wist ons een hoop te vertellen over handfasten! Het was een leuke en boeiende lezing!


Lezing over Labyrintmagie

16:00 - 17:00 uur door Carin Wennink

Deze laatste ronde kon je kiezen uit een drumcirkel, een lezing over de vossenopvang, een workshop rond het maken van een Godinnen amulet, een workshop psychometrie en een lezing over labyrintmagie.
Carin vertelde dat de begrippen labyrint en doolhof nog wel eens door elkaar gehaald worden. Een doolhof is een onoverzichtelijke puzzel met meerdere mogelijkheden, een labyrint is een kron­ke­lig pad dat met verschillende wendingen altijd naar het midden gaat. Alle labyrinten kan je doolhoven noemen, doch niet alle doolhoven zijn labyrinten (Zie Wikipedia).
Een van de bekenste mythen waar een labyrint een grote rol in speelt is de Griekse mythe van de Minotaurus die in een labyrint gevangen gehouden wordt. Met de draad van Ariadne wist Theseus zijn weg in en uit het labyrint te vinden, waar hij vocht met de Minotaurus en deze versloeg. Het gaat hier dus eigenlijk om een doolhof, doch met de draad van Ariadne kon hij z'n weg eenvoudig volgen waardoor het dus een soort van labyrint in een doolhof werd.
Een heel mooi labyrint vind je op de vloer van de Kathedraal van Chartres in Frankrijk. Gewoonlijk staan er stoelen overheen maar op de vrijdag is het labyrint vrijgemaakt en kan je deze lopen.
Labyrinten werden in de oude tijden ook als inwijdingsweg gebruikt. Het was een symbool van het heilige huwelijk tussen de kosmos en de wereld. De zeven wendingen symboliseren de reis naar je kern  (Musterd Blz.32-35).
Een labyrint kan je dus gebruiken bij belangrijke momenten in je leven, zoals een inwijdingsweg maar ook bijvoorbeeld bij een handvasting, een jubileum en andere belangrijke momenten in je leven. Carin vertelde dat het labyrint ook vaak als bescherming van het huis en als afweer van het kwade op of bij de drempel van een huis aangebracht werd. Trollen zouden niet van de vele bochten houden, zodat ze met een labyrint voor de deur niet binnen zouden komen. De lezing van Carin was erg boeiend en leerzaam! Carin is een geboren vertelster!


Heksfest 2020

Zoals je hierboven hebt kunnen lezen was er ongelofelijk veel te doen aan workshops, rituelen en lezingen. De vrijwilligers begeleiden dit perfect door er op toe te zien dat het maximum aantal mensen voor iedere workshop en lezing niet overschreden werd, alles op tijd afgerond werd en de ruimte gereed was voor de volgende ronde. Wanneer je een ronde wou overslaan kon je een hapje eten en drinken en even op de markt kijken waar heel veel leuke kraampjes stonden. Er was voor iedereen wel wat te doen. Ik vond het een zeer geslaagt en inspirerend weekend!
Volgend jaar wil ik zeker weer naar HeksFest!

Martin Roek      


Heksfest word georganiseerd door:




www.Lunadea.nl


www.Wortel-en-Cruydt.nl